Kapidan iceri girer girmez neseyle bagirdi:
İşin ßitince ßeni Sever Misin Anne? Anne biliyormusun bugün yuvada ne oldu?"
"Görmüyor musun? Telefonla konusuyorum. "
Hic kimsenin sevdigi sey birbirine benzemiyordu. Annesi telefonu
babasi
arabayi seviyordu.


Hersey erteleniyordu telefon ve araba söz konusu oldugunda.
Bir de eve misafir gelecek oldumu kendisine hic yer kalmiyordu.
Nerelere gitsindi?
Annesi kapatti telefonu. Mutfaktan tencere kasik sesleri geliyordu.
Kosarak yanina gitti.
"Sana yardim edeyim mi?" dedi en sevimli halini takinarak. Annesi
manali manali bakti.
"Hayirdir. Bir yaramazlik filan. Bak bir de seninle ugrasmayayim.
Cok yorgunum zaten."


Yorgunluk nasil bir seydi. Bazen elinde oyuncagiyla uykuya
daldiginda anneannesi oyuncagi yavasca elinden alir "Nasil yorulmus
yavrucak. Uykunun gül kokulu kollari sarsin seni" diyerek alnina bir
öpücük konduruverirdi. Yorgunluk gül kokulu bir uykuya dalmaksa
eger ne diye annesi kendisiyle böyle kizgin kizgin konusuyordu.
"Annecigim yoruldugun zaman gül kokulu uykulara dalarsin.
Anneannem öyle söylüyor."
"Uykuya dalayim da gül kokulari kusur kalsin. Yorgunluktan
ölüyorum."


Bu kelimeden nefret ediyordu. Yorgunum. Yorgun oldugumdan. Böyle
yorgun yorgunken...
"Annecigim sen yorulma diye..."
"Yemekte konusuruz cocugum. Bankada isler yetismedi.Baban gelene
kadar bunlari bitirmem lazim. Hadi sen oyna biraz."
"Hani siz yoruluyorsunuz ya..."
"Eeee...."
"Ben de oynamaktan yoruluyorum. "
"Ne yapayim?"
"Bilmem..."
Yapilmamasi gerekenleri biliyordu da büyükler yapilmasi
gerekenleri hic bilmiyorlardi. Isiklar söndü birden.
Annesi öfkeyle söylenmeye basladi."Mum da yok" diye diye karistirdi dolaplari el yordami.


Cocuk sirtüstü yatip anneannesinin köyünü düsündü.
Gaz lambasinin isiginda deli tavsan masalini anlatisini. Deli
tavsanin duvardaki aksini getirdi gözlerinin önüne.
Anneannesi gibi iki ellerini birlestirip isaret parmaklarini yukar
kaldirarak tavsan kafasi yapti. "bak deli tavsan" diyerek
parmaklarini oynatti.
Yoldan gecen arabalarin farlari duvardaki tavsana yol acti. Tavsan
alabildigine hür dolasti sagda solda.
Otlarla kuslarla konustu. Sonra yorgun düstü. Duvardaki görüntü o minik
avuclarin acilmasiyla kayboldu. Kolu yavasca kanepeden asagi
sarktı.


Neden sonra isiklar geldi. Kadin cocugun hic konusmadigini akil
etti birden.
Kanepeye kostu. Kücücük dizlerini karnina dogru cekerek uykuya
dalmisti.
Masanin üstündeki dosyalara bakti igrenerek. Dindirilmez bir
pismanlik doldurdu icini. Uyandirmaktan korka korka kücük alnina bir
öpücük kondurdu.
Cocuk sanki bu öpücügü bekliyormuscasina
"Isin bitince beni sever misin anne?" dedi.